Meet-Sos

From the blog

Ο καθρέφτης

Η αλήθεια, πίσω απ’την πίεση αχνοφαίνεται σε έναν καθρέφτη θολό
Το ψέμα αντικατοπτρίζεται με τα λάθη, τα σφάλματα, το σ’αγαπώ

Κι όταν ο άνθρωπος κοιτάει τη μορφή του, βλέπει άλλο από αυτό που ποθεί
Σαν να ντρέπεται για όσα του δωσε ο θεός, να τα αλλάξει μοιραία προσπαθεί

Αυτά τα μάτια να ξέρεις τα δυο, ψέμα ποτέ δεν θα δουν
Να σε γελάσουν δεν θέλουν, απλά, να σε πεισμώσουν γερά προσπαθούν

Δεν αλλάζουμε φίλε… ίδια κατάρα μας βαραίνει, μας πεθαίνει, σαν ιός ανασαίνει
Σαν αρρώστια γυρνάει η γαμημένη, σαν απόφαση… από τρίτους παρμένη
Δεν περιμένει να σε βρει απροετοίμαστο, φωλιάζει μέσα σου, σαν αγκάθι και σαν άγκανο
Αυτή θα μάθει μαζί σου να ζει, ο καθρέφτης να αλλάξει αυτό που είσαι, δεν μπορεί

Καιρό μου πήρε να μάθω να ζω με του προσώπου μου την άσχημη ετούτη μορφή
Από τη μέρα της γέννας μου ήμουν, με ένα παράπονο – μ’ένα γιατί

Μα τελικά όσο οι άλλοι την βλέπαν την σάπια κι αλλοιωμένη πληγή
Τόσο γεννιόταν αυτό που φοβόμουν,  που τόσα χρόνια αγνοούσα, απλά επειδή…

Ήμουν εγώ ο ωραίος… αυτό το σημάδι, με έκανε διαφορετικό από αυτούς, τους κοινούς… που όλα τα βλέπουν επίπεδα… που οι μορφές τους και τα πρόσωπα τους είναι  τόσο ίδια και τόσο μονότονα.

Σπάσε τον καθρέφτη σου σε χίλια κομμάτια φίλε μου και θα νιώσεις ευτυχισμένος και γεμάτος… θα νιώθεις πιο άνθρωπος από ποτέ, πίστεψε με!!