Meet-Sos

From the blog

Βύσσινο γλυκόξινο

Βύσσινο γλυκόξινο και πικρή μου κανελάδα
Μαύρη σαν τον Εύξεινο κι όμορφη σαν την Ελλάδα
Δώσ’μου κάποιο απ’τα βουνά σου να’χω απάγιο να σταθώ
Και πριν φτάσω στην κορφή του δυο φορές θα σ’αγαπώ

Τα στενά στο Αϊβαλί έχουν λίγο απ’το άρωμα σου
Η Μεσόγειος μικρή κι η ανατολή δικιά σου
Κρύψου κάπου να σε βρω σαν χαμένη μου πατρίδα
Πόσο άργησα να βρω την χαμένη μου Ατλαντίδα

Σαν τη Σμύρνη τη γλυκιά τη μορφή σου αναζητάω
Θέλω να με δεις ξανά στα παράλια να πετάω
Χάρε μου στα πέρατα σου πριν με πάρεις να πνιγώ
Θέλω ναυαγός να γίνω σε κορμάκι μελαψό