Meet-Sos

From the blog

Πεπρωμένο

Η ζωή μου μια μητέρα που μεγαλώνει άντρες
Χτυπώ τις στιγμές σαν του κομπολογιού τις χάντρες
Όσα έχω δει μόνο η φούντα η ασημένια
Όσα θα ζήσω μία χάντρα σμαραγδένια

Βαστάν γερά οι κόμποι και το σχοινί δεν σπάει
Όσο κι αν φθείρετε απ’το χρόνο που αργοκυλάει
Μα δε μασάει η καρδιά μου και με το χέρι μου
Πέτρες χρυσές… θα το στολίσω το μπεγλέρι μου…

Δυο παράλληλες κι όμως τεμνόμενες γραμμές
Το βιός που πέρασε κι εκείνο που θα έρθει
Μία πλημμύρα – χιλιάδες συμβουλές
Πώς να υπάρχω, τι να γίνω και τι πρέπει

Στα αυτιά μου ηχούν σαν φάλτσες κοντυλιές
Το πεπρωμένο μου θα έρθει και θα με έβρει
Και καρφιτσώνοντας όμορφες στιγμές
Πλώρη βάζω για την πιο μεγάλη μέθη

Δες οι ορίζοντες ανοίξαν ξαφνικά
Εκεί που έλεγα πως δεν το περιμένω
Εκεί που έλεγα πως έχω δει πολλά
Μέσα στους δρόμους σαν κάρβουνο αναμμένο

Τα μάτια μου ποτέ δεν ήτανε θολά
Απλά η ζήση με έχει κάνει να μαθαίνω
Τις εμπειρίες συλλέγοντας καλά
Να καθορίζω το δικό μου πεπρωμένο

Απάντηση