Meet-Sos

From the blog

Συμφιλίωση

Δώσ’μου το χέρι σου
Κι ας μην πιστεύεις ότι θα τα ξαναβρούμε
Εμείς οι δύο πολλά να πούμε
Άνθρωποι είμαστε κι όλα τα συγχωρούμε

Τα όποια λάθη είναι δικαιολογημένα
Και από τα λόγια σου τα χιλιοειπωμένα
Που φάρμακο έριξαν τόσο σε εμένα
Με μια συγγνώμη όλα τα ξεχνώ

Κάθησε δίπλα μου, σε ευχαριστώ
Που στη ζωή μου ήσουνα συνοδοιπόρος
Και για τους δύο μας υπάρχει χώρος
Αρκεί μη μπει στη μέση ο εγωισμός

Κοίτα σαφώς… όρια
Υπάρχουν… κι όποιος τα περνάει την πόρτα κλείνει
Όμως η φιλία μας θα είναι πάντα εκείνη
Που θα είναι σαν αλάτι στην πληγή

Μια παρεξήγηση αρκεί να εκραγεί
Λόγος κακός και τις ψυχές μας να χτυπήσει
Σαν να ξυπνάς από το πιο κακό μεθύσι
Όμως το όνειρο δεν πρόκειται να σβήσει

Όσο η κοινή καρδιά σε αυτό δεν συμφωνήσει
Φίλε μου… κάντα όλα στην άκρη
Άσ’την αρμύρα να χυθεί απ’το μυαλό σου
Άσε στις κόρες σου το τελευταίο δάκρυ

Κι άσε με να στηρίζομαι για πάντα στο πλευρό σου…

Απάντηση